Wie denkt dat indierock een vaste vorm heeft, kent White Denim nog niet.
Al sinds 2006 werkt frontman James Petralli met zijn band aan een geluid dat zich niet laat vastpinnen in een specifiek genre. Alsof The Beatles samen met ZZ Top de studio indoken en besloten geen enkele stijl ongemoeid te laten. Psychedelische invloeden gaan moeiteloos over in die typisch Texaanse sound, jazz botst met soul en prog duikt op waar je het het minst verwacht. Net als je denkt te weten waar de muziek naar toe gaat neemt White Denim toch ineens weer een scherpe afslag de andere kant op, waardoor een gruizige gitaartrack ineens een zonovergoten pop tune wordt. Onvoorspelbaar, energiek en eigenlijk altijd raak.