Harry Sacksioni

Harry Sacksioni is op 23 oktober 1950 te Amsterdam geboren. Hij is als jochie goed in voetballen en wordt na eerst bij Neerlandia te hebben gespeeld, in juni 1962 op elfjarige leeftijd bij de pupillen van Ajax aangenomen.
Op zijn vijftiende speelt hij bij de A-junioren. Toch kiest hij, nadat hij al een aantal keren met het B-elftal mag meespelen, niet voor een professionele voetbalcarrière maar voor de gitaar. Harry blijft wel voetballen voor zijn plezier en in gelegenheidsteams.

Harry krijgt zijn eerste gitaar, een spaanse gitaar, op zijn elfde en daarmee is de gitarist in hem geboren. Met de gitaarlessen die hij twee jaar lang van de heer Wiegmans krijgt, wordt een basis gelegd voor een lange carrière op gitaar, maar ook als componist. De heer Wiegman is naast gitaarleraar tevens de dirigent van een mandolineorkest. Nadat Harry de compositie ‘Mobile’ componeert voor drie gitaren, vraagt hij de jonge Harry om voor zijn 25-leden tellend mandolineorkest eens een compositie te schrijven. Dit wordt ‘Aurora’, Harry’s eerste orkest-compositie.

Als tiener leeft Harry zich uit in diverse bandjes als The Clungels, Samll Jack en George Cash. In die jaren volgt hij ook enkele maanden pianolessen. Van de piano maakt hij nog steeds gebruik, zoals bijvoorbeeld recentelijk nog te beluisteren met ‘Piste’. Zijn gitaarspel ontwikkelt zich door zelfstudie en wordt daardoor gekenmerkt door een heel eigen stijl van gitaarspelen. Gevolg van deze eigen stijl is dat hij niet wordt toegelaten op het conservatorium.

Harry werkt in zijn tienerjaren in de sigarenzaak van zijn vader (Rijnstraat, Amsterdam), een blauwe maandag in een fotozaak, een week bij z’n oom in de bonthandel en, heel inspirerend, een dag bij de Douwe Egberts-fabriek (wat resulteert in de compositie ‘Prikklok 07.45 uur’). Vanaf zijn vijftiende is Harry, nadat hij Phonogramproducer Hans van Hemert weet te ovetuigen van zijn kunnen, actief als studiogitarist. Hij speelt gitaarpartijen voor heel veel artiesten zoals bijvoorbeeld Sandra & Andres en Linda van Dyck. In die periode componeert hij een aantal nummers waarbij zijn zus Loes Sacksioni de teksten schrijft. Eén nummer ‘Angelique’ komt per ongeluk bij Ronnie Tober terecht op plaat en wordt als b-kant van de hitsingle ‘Rozen voor Sandra’ goed verkocht. Naast D.C. Lewis met drie liedjes op zijn plaat, zet ook Loekie Knol een liedje van hun op haar ‘Loeki Looks Around’. Van de nummers uit deze tijd zijn er twee bijdragen voor het Nationale Songfestival van 1970, ‘Linda’ met tekst van Loes Sacksioni gezongen door de toen zeer populaire D.C.Lewis en ‘Voorbij Is De Winter’ met tekst van Herman Leefsma gezongen door Sandra Reemer.

In deze periode begint Harry’s artiesten bestaan pas goed. Hij speelt in het seizoen ‘70/’71 bij het politiek geëngageerde Cabaret van Sieto Hoving, Tingel/Tangel, waar hij Sieto en Marijke Hovining (met Frits Lambrechts op piano) in het programma ‘Burgers Op De Bres’ op gitaar begeleidt. Vanwege zijn dienstplicht moet Harry, na een jaar uitstel, tenslotte toch zijn werk bij Sieto onderbreken na één seizoen. Maar al weet Harry zijn actieve dienstplicht te bekorten tot nauwelijks twee dagen en wordt hij uiteindelijk ‘wegens gebreken’ ongeschikt bevonden voor de militaire dienst, het betekent wel het einde van zijn werk bij Tingel Tangel.

De elpee ‘Goed Voor Een Glimlach’ is Harry’s eerste samenwerking met Herman van Veen. De opnames zijn in dezelfde periode als zijn optredens bij Sieto Hoving. Hij moet dus heel wat afgereizen, overdag in Brussel in de DES-studio en ’s avonds op het podium. De samenwerking op de plaat is dermate succesvol dat Harry wordt gevraagd voor de volgende lp van Herman van Veen en om vervolgens met hem op tournee te gaan. Harry heeft bij Herman een begeleidende rol, maar hij componeert ook muziek bij liedjes. Al enkele dagen na zijn eerste touroptreden speelt Harry een solostuk. Met het succes van dit, op zestienjarige leeftijd al gecomponeerde, ‘Harry’s stuk’ (’Meta Sequoia’) krijgen Harry’s instrumentale composities in de programma’s van Herman een eigen plaats. In deze periode speelt Harry tevens als gitarist bij het Utrechts Jazz Orkest (van 1971 tot 1975).

In 1974 gaat Harry, naast zijn optredens bij Herman van Veen, samenwerken met Liselore Gerritsen en Laurens van Rooyen in ‘Een klein concert’. Steeds duidelijker wordt dat Harry op eigen benen kan en moet gaan staan, met een eigen publiek, een eigen begeleidingsgroep en natuurlijk een eigen elpee, zijn plaat ‘Harry Sacksioni: Gitaar’. Harry speelt tot 1980 op alle platen van Herman van Veen en daarnaast op platen van diverse artiesten als Joost Nuissl in ‘74, in ‘75 Liselore Gerritsen, Luc Bral en in ‘76 Erik van der Wurff.

In 1975 is Harry’s eerste tv-solo-optreden in de ‘Van Speyckshow’ en het Duitse ‘Session’. In 1976 verschijnt de lp ‘Vensters’ waarvan het titelnummer in 1977 tijdens een speciaal optreden in Antwerpen met het Nationaal Orkest België voor de tv wordt geregistreerd. Het is een druk jaar voor Harry; naast een solotournee door Nederland, componeert hij de muziek voor het toneelstuk ‘De Witte Nachten’ van Dostojevski uitgevoerd door de Theater Unie, werkt hij mee aan de televisieserie ‘De wonderlijke avonturen van Herman van Veen’. Hij produceert en arrangeert de LP ‘Gift From A Stranger’ van de van oorsprong amerikaanse zangeres Lucy Steymel, waarop hij ook een deel van de gitaar- en pianobegeleiding voor zijn rekening neemt. In deze tijd komt de inmiddels wereldberoemde Alfred J. Kwak tot leven. Voor de theatervoorstelling rond het verhaal van Alfred J. Kwak van Herman van Veen, schrijft hij samen met Herman van Veen en Erik van der Wurff een deel van de muziek. Harry speelt bij de eerste serie voorstellingen van dit sprookje ook mee. In 1978 verschijnt de lp ‘Om De Hoek’ en werkt Harry mee aan de door Jan Mol gepresenteerde Teleaccursus ‘Gitaar spelenderwijs’.

In 1979 zend de Oostenrijkse televisie een live solo-optreden van Harry uit. In deze tijd speelt Harry ook mee aan de kindertelevisieserie van Herman van Veen ‘Herman En De Zes’, het vervolg op de eerdere serie ‘De wonderlijke avonturen van Herman van Veen’. In 1980 komt de lp ‘Het Dubbelleven Van Holle Vijnman’ uit en de lp ‘Live In Amsterdam’ waarop een registratie van de tournee van Harry met een groot orkest. Mei 1979 is op Curaçao Harry’s laatste optreden bij Herman, om alleen in 1981 nog enkele maanden in een speciaal programma van Herman van Veen ‘Herman van Veen, Erik van der Wurff & Harry Sacksioni’ op te treden. Hierna gaat hij echter weer zijn eigen weg. In hetzelfde jaar wordt de lp ‘Strikt Persoonlijk’ uitgebracht. In 1982 speelt Harry op de lp van Liesbeth List ‘Voor Vanavond En Daarna’.

Harry heeft met een groot aantal muzikanten samengewerkt. Muzikanten zoals Erik van der Wurff, Hans Koppes, Martijn Alsters, Ger Smit die ook spelen bij Herman van Veen vormen zijn eerste begeleidingsgroep, maar er komen steeds weer nieuwe muzikanten in zijn regelmatig wisselende begeleidingsband om de hoek kijken. Hieronder muzikanten als Ton Scherpenzeel (Kayak), Rens v/d Zalm (Fungus) die ondermeer te beluisteren op de CD ‘Intimate Strangers’ uit 1990 en Marten Scheffer (Wolverlei). In 1988 treedt Harry samen met Angelo Branduardi op in Antwerpen, als gast bij het Koninklijk Philharmonisch Orkest van Vlaanderen (twee jaar eerder speelden beiden tijdens ‘The Night Of The Proms’) en is hij te horen op de geluidsband bij de voorstelling van Youp van ‘t Hek ‘Hond Op Het IJs’. Harry speelt in de zomer van 1990 mee op de cd ‘Hè Hè’ van Jan de Wilde. Een samenwerkingen met Raymond van ‘t Groenewoud (de lp ‘Nachtjournaal’ uit 1984 en op solo-tournee’s) en Frank Boeijen (de cd ‘Wilde Bloemen’) resulteert in 1993 in een korte tournee onder de titel‘Boeijen, Sacksioni & van ‘t Groenewoud’.

De platen en cd’s van Harry zijn op verschillende labels bij een aantal platenmaatschappijen uitgegeven. In begin bij Harlekijn Holland/Polydor het label van Herman van Veen, vervolgens Philips/Phonogram, Mercury/Phonogram, State Of Mind/Dino en sinds 2001 bij Cutaway. Cutaway is Harry’s eigen gitaarlabel. Bijna al het oorspronkelijke vinyl is inmiddels heruitgegeven op cd, maar ook van de cd’s is een deel niet meer verkrijgbaar. De meeste platen verkopen goed en worden ‘goud’ (meer dan 25.000 exemplaren), toch krijgt Harry pas in 1994 voor de CD ‘Who’s Pulling The strings’ een ‘Edison-instrumentaal’.

Op de veelgestelde vraag of Harry ook gitaarles geeft, is het antwoord consequent nee, maar master-classes en workshops geeft hij wel zoals aan het Herman Teirlinck Instituut te Antwerpen en bij diverse muziekscholen. Verder intresseert hij zich voor (gitaar)talent en is Harry betrokken bij de ‘Sena Guitar Awards’ (eerder ‘The National Guitar Award’ en ‘De Nationale Gitaar Kampioenschappen’) als jurylid tijdens de finale.

Harry componeert voor uiteenlopende doelen. Het meeste is voor zijn eigen voorstellingen maar ook voor andere artiesten. Tot zijn vertrek componeert hij voor de verschillende producties van Herman van Veen. Naast dit werk voor theater en plaat componeert hij voor televisie, zoals bijvoorbeeld in 1980 de muziek bij de IKON jeugdserie ‘De Zesde Klas’, eind jaren negentig de muziek van de RTL-quiz ‘Denktank’ en in 2002 van de titelsong voor ‘BNN Warzone’. Voor toneel componeert hij in 1977 de muziek bij ‘De Witte Nachten’ van Dostojevski en voor dans schrijft hij in 1998 voor Intro-dans de muziek voor hun jeugdvoorstelling Piste waarvan ook een cd ‘Piste’ uitkomt. Op Radio 3 doet hij in 1991 mee met het ‘Filefestival’, waarvoor hij een compositie voor 50 auto’s en één gitaar schrijft en uitvoert ‘De Claxofonie’. Harry componeert ook muziek bij voorlichtings- en promotiefilms van o.a. Defacto, de MLDS en het KWF en enkele reclames.

Naast het componeren van muziek schrijft Harry ook teksten. Lang laat hij het zingen van liedjes aan anderen zoals Marijke Nekeman, Jopie Jonkers (‘Schaduwen’) Raymond van het Groenewoud (‘Nachtjournaal’, ‘Triple-tour’) en Herman van Veen (‘Spätnachrichten’) over, maar in 1985 zingt hij zelf op de plaat ‘Amice’ en daarna af en toe ook op het podium.

In zijn eigen programma’s en op zijn eigen platen speelt hij vooral eigen composities en relatief weinig werk van anderen en dan altijd in een duidelijk eigen arrangement, zoals ook op de cd ‘Oorsprong’ te horen is. Pas bij de ‘Helden’-tournees doorbreekt hij dit en speelt meer van anderen maar wel op zijn eigen manier. Op zijn cd ‘Helden’, een live album dat als eerste cd is uitgebracht op het Cutaway-label, is hiervan een selectie van te horen.

Een succesvolle samenwerking met de gitaristen Jan Kuiper, Eric Vaarzon Morel, Zoumana Diarra en Digmon Roovers onder de titel ‘Five Great Guitars’ de eerste helft van 2003 resulteert in een live cd en een vervolg onder de titel “The Five Great Guitars - Duizend en één snaren” in 2004. Onder de titel ‘Harry Sacksioni & consorten - CITY!’ treedt Harry in 2003 op met multi-instrumentalist Izak Boom en eerdergenoemde Digmon Roovers.

Harry wordt in 2004 gevraagd als ambassadeur voor de stichting Pallieter, een stichting die zich inzet voor ongeneeslijk zieke kinderen.

Op het verzoek van Herman van Veen speelt Harry in 2005 na jaren als gast op diens jubileumoptreden. Ook treedt hij twee avonden met Herman op tijdens de Nekka Nacht 2005 het Antwerpse Sportpaleis en in de zomer twee optredens in Duitsland.

De tournee ‘Harry Sacksioni & Consorten - CITY!’ wordt hervat samen met Digmon Roovers en Sebastiaan Kaptein op percussie. De spetterende City!-tournee resulteert in een gelijknamige live-CD.

De derde tournee vormt tevens de laatste tournee met “The Five Great Guitars” Voor “Groove Masters”. Een bijzonder hoogtepunt voor deze tournee wordt gevormd door een viertal optredens in december met de gitarist Larry Carlton onder de titel “Groove Masters XL”. Een ander hoogtepunt blijkt het samenspel van Erwin Java en Harry tijdens ‘Bag Lady’. Met een optreden in het Concertgebouw van Amsterdam wordt het project in augustus afgerond.

City talent tour
In 2007 start Harry de City Talent tour. Tijdens elk optreden biedt hij een talent uit de regio waar hij speelt de kans om 20 minuten met hem het podium te delen. Digmon Roovers neemt hierbij weer de baspartij voor zijn rekening. Gitarist Wim den Herder is een van de talenten tijdens een aantal van deze optredens en zal later gastspeler zijn op een nummer van Harry’s CD Adrenaline die in 2010 uit zal komen.

Sacksioni Methode
In november 2008 voltooit Harry na jaren werk zijn eigen gitaarboek: De Sacksioni Methode. In twee boeken van samen bijna 400 pagina geeft Harry inzicht in de technieken van zijn spel. Hij begint bij de basis en bouwt in ruim 500 oefeningen op naar stukken zoals Walk Over en zijn bewerking van I Wish. Harry legt in een uitzending van De Wereld Draait Door uit hoe de methode tot stand is gekomen en laat hij een aantal gitaartechnieken zien. Bijzonder is dat binnen 10 dagen na deze uitzending de eerste oplage reeds is uitverkocht.

40-jarig optreed jubileum
2009 staat geheel in het teken van Harry’s 40-jarige optreedjubileum. Tijdens een speciaal jubileumprogramma laat hij alle hoogtepunten uit zijn carriere de revue passeren. Zo zien we beelden uit shows met Herman van Veen en komen composities van de eerste plaat tot de laatste cd voorbij.

Tijdens een uitvoering van zijn jubilieumprogramma in Tiel op 9 mei 2009 wordt Harry plotseling verrast door de burgemeester van Buren die hem midden in zijn programma onderbreekt om hem te onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hij krijgt deze onderscheiding voor zijn verdienste voor de Nederlandse muziek, vanwege het feit dat hij 40 jaar onafgebroken op het podium staat en het schrijven van De Sacksioni Methode.

Naar aanleiding van zijn jubileum brengt Harry eind 2009 de jubileumbox Tijdgeest uit. Deze bestaat uit het anekdoteboek ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen’, de cd Tijdgeest en de DVD Heart labour. Hierin komen alle anekdotes en muzikale hoogtepunten uit de afgelopen 40 jaar aan de orde. De DVD is een road-movie waarop de Harry’s solo-optreden van centraal staat. De CD Tijdgeest bevat de beste 16 nummers van de afgelopen 40 jaar, die door Harry allemaal opnieuw zijn opgenomen.

Adrenaline
Vanaf 2010 tourt Harry met zijn solo-programma Adrenaline. Begin van dat jaar komt ook de nieuwe cd onder dezelfde titel uit.